|
STĄD DOCIERAMY DO GIMNAZJUM JARKOWICE, MISZKOWICE, OPAWA, NIEDAMIRÓW, PACZYŃ, PAPROTKI, STARA BIAŁKA, BŁAŻKOWA, BUKÓWKA - to miejscowości z których docieramy do Gimnazjum Publicznego w Lubawce. Chcielibyśmy zainteresować Was historią i dniem dzisiejszym tych cichych, pięknie położonych w górach miejscowości. Planowane oddanie do użytku tego linku lipiec-sierpień 2004 "Hej, tam w Warszawie jest pan minister Interwencje w tej sprawie do pana P. Kasprzyka. On tu ma rządzić! 
A będzie wyglądać to tak: MAPA GMINY LUBAWKA (LIEBAU) Pojawi się (lub nie) interaktywna mapa gminy Lubawka JARKOWICE (HERMSDORF) Jarkowice znajdują się w połudiowym zachodzie Polski. Są położone na terenie górzystym. Na terenie Jarkowic znajduje się stary wapiennik, jest on nieczynny. Znajduje się także schronisko wypoczynkowe. W rozszerzeniu wąskich dolin Srebrnika i Złotnej rozłożuyła się wieś Jarkowice, znana od drugiej połowy XIV wieku. Zachowały się tu liczne budynki zrębowo-przysłupowe, reprezentujące typowe, wysoko górskie budownictwa sudeckie. Wieś słynęła pod koniec średniowiecza z działalności kopalń rud żelaza, dostarczających surowiec dla potrzeb miszkowickich kużnic. Nieco później powstał tutaj ośrodek tkactwa, pasterstwa i przeróbki wełny. MISZKOWICE (MICHELSDORF) Do połówy XVIII w. wieś należała do księstwa świdnickiego. Do 1818 leżała w powiecie bolkowsko-kamienno-górskim, do 1945 roku w powiecie kamienno-górskim.Od 1973 roku Miszkowice należą do gminy Lubawka. Wieś ma okołó 975 ha, w tym około 800 ha użytków rolnych i 51 ha lasów. Miszkowice to wieś łańcuchowa, tworząca jeden zespół z sąsiednimi Jarkowicami. Leży nad dolnym biegiem Złotnej, uchodzącej poniżej wsi do Jeziora Bukówka. Zabudowania Miszkowic ciągną się na długość ok. 1,8 km i na wysokość ok. 530-560 m. Wzniesienia otaczające Miszkowice zaliczane są do Wzórz Bramy Lubawskiej. Od północy osłania ją Stróża, a od południa Ksiązęca Kostka i Zagórze, traktowane czasami jako wzgórza kończące boczne ramię Lasockiego Grzbietu. Wzniesienia zbudowane są z dolnokarbońskich zlepieńców i szarogłazów które były w okolicy eksploatowane w niwielkich kamieniołomach. W dolinie Złotnej ciągną się osady czwartorzędowe. Wieś otaczają prawie wyłącznieużytki rolne, lasów w okolicy jest mało, porastają tylko część zboczy Stróży. Początki Miszkowic nie są udokumentowane, ale powszechnie znzna jest wersja, jakobe już w 1012r. miał tu zbudować jakiś swój dwór myśliwski czeski ks. Michał z Trutnova, od krórego imienia ma pochodzić ich nazwa. Brak jednak udokumentowania osoby tego ks.Michała, również lokalizacja dworu budzi wątpliwości. Prawdopodobniejszym miejscem miał być Zameczek CHEŁMSKO ŚLĄSKIE Chełmsko Śląskie to miasteczko nadgrzniczne, położone w dolinie rzeki Zadrny, między Górami Kruczymi, a pasmem Zaworów, wymieniono w żródłach już w 1289 roku, jako fundację książąt dla opactwa bernardynów, później cystersów. Najprawdopodobniej otrzymało prawa lokacyjne około 1275 roku. Początkowo miało charakter centrum handlowego, a od XVI wieku rozwija się tu głównie tkactwo. Chałmsko Śląskie należało do klasztoru krzeszowskiego w okresie od 1343 do 1810 roku, a więc do sekularyzacji zakonu. Chełmsko zachowało średniowieczny ukłąd urbanistyczny z zabytkowymi kamieniczkami wokół rynku, narożnie wychodzącymi uliczkami i centralnie usytuowaną studnią. Ciekawostkę stanowią należące niegdyś do tkaczy domki zwane "Dwunastoma Apostołami"(obecnie stoi 11). Zostały one wybudowane specjalnie dla sprowadzonych w 1707 roku tkaczy z Czech. Nazwa i herb miasta Trudno dziś ustalić, kiedy Chełmsko otrzymało prawa miejskie. Możliwe, że nastąpiło to w roku 1289. W dokumencie zapisano wówczas pierwszy raz "oppideum" (miasto). Znany jest natomiast dobrze fakt odnowienia i poszerzenia przywilejów miejskich. Stało się to w 1580 roku za sprawą cesarza Rudolfa (1552-1612). Bardzo radosnym dniem dla mieszczan był zapewne 2 października 1581 roku, kiedy to na mocy przywileju cesarskiego opat Kacper (Kaspar) mianowałradę miejską. Kadencja rady trwała 3 lata. Na jej czele stanął burmistrz Michael Kirschner. Miasto mogłó organizować jarmarki w lipcu i październiku.Cesarz ustanowił też herb: w dolnej części czerwonej tarczy, na srebrnym wzniesieniu o trzech szczytach, szykuje się do skoku zwierzę z puszystym ogonem. Dlaczego taki motyw? otóż według regionalnej opowieści, wspomniany już rycerz Schónberg, polował koło czeskiej miejscowości Adrspach. W pewnym momenciedostrzegł jakieś niezwykłe zwierzę, które swoim wyglądem przypominałoni to lisa, ni to wiewiórkę. Po celnym strzale padło jego łupem. Wieść o dziwnym zwierzątku rozniosłą się po okolicy i zaczęto nazywać je "zwierzątkiem Shonberga". To właśnie ono jest głównym "bohaterem" herbu Chełmska. Jedno z lokalnych podańwywodzi niemiecką nazwę miasta od nazwiska Schónberga. W dokumentach z XIII i XIV wieku zapisywano nazwę: 1289- Schoenenberga, 1343- Schoninberg, Schoenberg. Wlatach przed drugą wojną światową stosowano nazwę Schómberg, ale niektórzy mówili i pisali Schmrich. Po wojnie polscy osadnicy nadali miasteczku miano Szymrych. Ustalona ostatecznie nazwa Chełmsko odnosi się najpewniej od pagórka, na którym niegdyś stał gród. Z kolei niemiecka nazwa Schómberg nawiązuje przypuszczalnie do tego samego wzgórza grodowego. OPAWA (OPPAU) Opawa położona w górnym biegu potoku Opawa, lewostronnego dopływu Bobru, posiada swój barokowy kościółek wzniesiony przez Krzeszowskich Cystrsów w latach 1794-1795. Opawa powstała prawdopodobnie w XIV w. Należała wówczas do von Seidlitzów. W 1378 lub 1399 roku została zakupiona przez opata Nicolausa dla klasztoru w Krzeszowie i pozostała własnością cystersów, aż do kasaty dóbr klasztornych w 1810 roku. Przed 1400 r. istniało już wolne, dziedziczne sołectwo. Po 1945 r. Opawa częściowo wyludniła się, ale od lat utrzymuje ustabilizowany już poziom zaludnienia. Ze względu na trudne warunki glebowo-klimatyczne nie ma szans na rozwój rolniczy, poza hodowlą. Jej perspektywy można wiązać tylko z turystyką. Opawa zaczyna ponownie rozwijać funkcję letniskową, ożywiło się też budownictwo, remontom poddawane są stare domy. Wpłynęła na to budowa Jeziora Bukówka, ponieważ Opawa znalazłam się w pobliżu jego brzegu, co podnosi atrakcyjność położenia. NIEDAMIRÓW (KUNZENDORF) Niedamirów to znacznie wyludniona, przygraniczna wieś, połóżona nad Ostrężnikiem, u wschodniego podnóża południowego krańca Lasockiego Grzbietu, na granicy ze wzgórzami Bramy Lubawskiej. Jej zabudowania ciągną się ok. 1,2 km na wysokości ok. 590-710 m. Dolina, w której leży Niedamirów osłania od północy Kopczyk, a od południa Kalwaria w bocznych ramionach Lasockiego Grzbietu. Niedamirów powstał w XVI w. jako wieś rycerska należąca do znanego śląskiego rodu rycerskiego von Seidlitzów. W 1399 r. opat Mikołaj z Krzeszowa kupiłją dla klasztoru, którego własnością pozostałą aż do kasaty dóbr klasztornych w 1810 r. Przed 1400 r. istniało tu wolne sołectwo. Niedamirów zacząl się rozwijaź dopiero po wojnie 30-letniej. Wg niektórych zapisów, po jej zakończeniu był prawie całowicie zaludniony. W 1747 r.mieszkało tu 23 kmieci oraz 84 zagrodników i chałupników. Po 1945 r. Niedamirów podupadł i znacznie się yludnił, szczególnie jego górna część. PAPROTKI (HARTAU) Paprotki zajmują powierzchnię 179 ha, w tym 162 ha użytków rolnych i 1 ha lasów. Paprotki to niewielka, gęsto zadbudowana wieś na północnym brzegu Jeziora Bukówka.Leży w centrum Wzgórz Bramy Lubawskiej, w szerokim obniżeniu pomiędzy Chełmczykiem na północnym-zachodzie a Zadzierną z Dziurawą Skałą na południowym-wschodzie. Zabudowania Paprotek cigną się ok. 0,6 km na wysokości ok. 540-565 m. Paprotki powstały prawdopodobnie dopiero po wojnie 30-letniej, ok.połowy XVII wieku, o czym może świadczyć pierwsza wzmianka z 1667r. Ich dzieje wiążą się z sąsiednymi Miszkowice, ponieważ wchodziły w obręb tej samej posiadłości, należącej wówczas do hrabstwa von Tscherninów. Po nich stanowiły krótko królewszczyznę, a w 1747r. zostały sprzedane Kowarom i od tego momentu do nazwy wsi dodano "Miejskie", dla odróżnienia od Borówna w Czarnym Lesie noszącego taką samą nazwę niemiecką, do którego dodano "Krzeszowskie". W 1747 r. założono tu odrębnę szkołę ewangelicką. Po 1945 r. wieś nie zmieniła się, pozostała osadą rolniczą, ale stopniowo wyludniła się. Od lat liczba mieszkańców ustabilizowała się na niskim poziomie i nie grozi jej zanik Przeciwnie, od czasu rozbudowy zbiornika na Bobrze, daje się zauważyć ożywienie, powstaja nowe domy przystosowane już do przyjmowania letników, ponieważ Paprotki mają najlepszy dostęp do jeziora, a po zmianie jego funkcji i dopuszczeniu zagospodaroań turystycnych jej walory znacznie wzrosną. Nie przeszkodzi temu nawt fakt, że w trakcie wykonywania zbiornika przebudowa szosy i Paprotki znalazły się na uboczu. PACZYŃ (PETZELSDORF) Wieś ma ok. 462 ha, wtym 187 ha użytków rolnuch i 25ha lasów. STARA BIAŁKA (ALTWEISSBACH) Historia i dzień dzisiejszy Jarkowic BŁAŻKOWA(BLASDORF) Historia i dzień dzisiejszy Jarkowic |
| ||||
